Σάββατο, 16 Μαΐου 2020

Ελένη κόρη, μάνα, αδελφή, σύζυγε, φίλη όλων μας!



    Η Ελένη, έφυγε από αυτό το κόσμο σε μια τρυφερή ηλικία στην οποία κανονικά θα έπρεπε να ξεκινά να κάνει όνειρα για τη ζωή της. Κάθε νέο παιδί κοπιάζει στα μαθητικά του χρόνια προσμένοντας  όλο λαχτάρα να ζήσει τη φοιτητική ζωή. Τη στιγμή που ξεκίνησε αυτό το όνειρο τα δύο αυτά ανθρωπόμορφα  τέρατα το μετέτρεψαν σε εφιάλτη, κόβοντας με μαρτυρικό τρόπο το νήμα της ζωής της άτυχης κοπέλας για να ικανοποιήσουν τις άρρωστες ορέξεις τους.
    Η οποιαδήποτε ποινή και αν επιβληθεί σε αυτές τις άρρωστες προσωπικότητες δεν πρόκειται να φέρει πίσω την Ελένη.  Θα προστατέψει όμως το κοινωνικό σύνολο και ένα πλήθος από Ελένες κάθε ηλικίας που ζουν ανυπεράσπιστες εκεί έξω αγνοώντας τον κίνδυνο που καραδοκεί όσο τριγυρίζουν ελεύθεροι τέτοιοι «άνθρωποι».
   Η λέξη «ελεύθεροι» δεν έχει γραφτεί από παραδρομή. Γνωρίζουμε όλοι ότι δυστυχώς στη χώρα μας τα ισόβια μεταφράζονται σε κάθειρξη είκοσι ετών. Αν δε ο δράστης εργαστεί μέσα στη φυλακή ο κάθε χρόνος προσμετράτε διπλός και με λίγη καλή διαγωγή σε μια δεκαετία ίσως και σε λιγότερο τα ανθρωπόμορφα αυτά κτήνη θα κυκλοφορούν ανάμεσα μας όπως και τόσα άλλα αποτελώντας απειλή για κάθε Ελένη εκεί έξω.
    Άνθρωποι που αντλούν ηδονή από τη βία, τα βασανιστήρια και το φόβο κάθε νοήμων άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι δεν επιδέχονται σωφρονισμό. Τη στιγμή που οι ορμές και οι ορμόνες τους θα κυριαρχήσουν θα επαναλάβουν χωρίς δεύτερη σκέψη την ειδεχθή τους πράξη με την ίδια ευκολία  που ένας φυσιολογικός άνθρωπος συνευρίσκεται με τον σύντροφο του. Σε αυτό και μόνο σε αυτό το κομμάτι μπορούμε να δεχτούμε ότι οι θύτες της Ελένης είναι άρρωστοι ψυχικά. Αυτή η παραδοχή όμως σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να λειτουργήσει ως ελαφρυντικό. Τουναντίον θα πρέπει να είναι και ο λόγος που δεν θα πρέπει ποτέ ξανά η κοινωνία να τους αφήσει ελεύθερους και ανεξέλεγκτους να βρουν την επόμενη Ελένη.
   Η αθώα Ελένη βασανίστηκε, βιάστηκε και δολοφονήθηκε μια παγωμένη μέρα του Νοέμβρη. Έκτοτε βασανίζεται, βιάζεται και δολοφονείται καθημερινά από τα ίδια ανθρωπόμορφα τέρατα που σαν να μην έφταναν όλα όσα έκαναν στην άτυχη κοπέλα προσβάλουν τη μνήμη της προσπαθώντας να σπιλώσουν την υπόληψη της, με αισχρά ψεύδη στη προσπάθεια τους να ελαφρύνουν τη θέση τους. Το ίδιο συμβαίνει και με το  περίγυρο και τους δικηγόρους τους  που επίσης διαιωνίζουν το βασανισμό, το βιασμό και το θάνατο της Ελένης αλλά και με πλήθος ανεγκέφαλων που αναπαράγουν τα αισχρά επιχειρήματα των προαναφερθέντων.
   «Η Ελένη προκάλεσε με το ντύσιμο της, η Ελένη τα ήθελε, η Ελένη έκανε τη δύσκολη.» Κάθε φορά που μια γυναίκα βιώνει του μαρτύριο του βιασμού είτε δολοφονείται είτε όχι υπάρχει πάντα μια μερίδα ανθρώπων που αναπαράγει τα ίδια αισχρά επιχειρήματα. Είναι όμως νομίζω καιρός η δικαιοσύνη να υπηρετήσει την ουσία του ρόλου της και να κάνει σημαντικές τομές πάνω στο Ελληνικό δίκαιο.
   Οι άνθρωποι που αναπαράγουν αυτά τα πρόστυχα επιχειρήματα θα πρέπει να διώκονται ποινικά αυτεπάγγελτα.    Όταν ένας βιασμός είναι αποδεδειγμένος δεν θα πρέπει να αναγνωρίζεται στον θύτη κανένα ελαφρυντικό αφού δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για μια τόσο ειδεχθή πράξη. Στην χώρα μας δυστυχώς όπως και σε άλλες χώρες έχει χαθεί το μέτρο με πλήθος κόσμου να μιλά για τα ανθρώπινα δικαιώματα του θύτη ξεχνώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα του θύματος στα οποία θα έπρεπε να δίνεται και η μεγαλύτερη βαρύτητα αφού με μια τέτοια πράξη αυτά έχουν πρώτα καταπατηθεί και μάλιστα με τον πιο βάναυσο τρόπο.
    Ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να κυκλοφορεί όποια ώρα θέλει, ντυμένος με όποιο τρόπο επιθυμεί από τη στιγμή που δεν προσβάλει την δημόσια αιδώ και να φλερτάρει όσο και με όποιον θέλει χωρίς αυτό να αποτελεί  δικαιολογία για μια τόσο ειδεχθή πράξη όπως αυτή του βιασμού. 


    Αλλαγές θα έπρεπε να γίνουν και στο θέμα των ποινών. Ο βιασμός κατά την προσωπική μου άποψη είναι μια πράξη εξίσου ειδεχθής με  τον φόνο. Η δολοφονία κόβει το νήμα της ζωής ενός ανθρώπου. Ο βιασμός αφήνει πίσω του έναν άνθρωπο σακατεμένο. Έναν άνθρωπο που δεν θα συνέλθει ποτέ εντελώς με ότι αυτό συνεπάγεται σε όλες τις μορφές της ταυτότητας του ως σύντροφος, γονιός, συνεργάτης, φίλος κλπ. Η ποινή λοιπόν για τον θύτη θα πρέπει να είναι ανάλογη.
   Τόσο για να επιτευχθεί στο βαθμό του δυνατού η ηθική αποκατάσταση του θύματος, όσο και για να προστατευτεί το κοινωνικό σύνολο αλλά και να  παραδειγματιστούν πλήθος άλλων διεστραμμένων ανθρώπων που δυστυχώς κρύβονται ανάμεσα μας περιμένοντας την επόμενη Ελένη που θα βρεθεί στο δρόμο τους.
   Πλήθος γυναικών έχουν βιώσει αυτό το μαρτύριο και δεν έχουν βρει το κουράγιο να μιλήσουν πουθενά. Ο λόγος νομίζω γίνεται ξεκάθαρος από τα προαναφερθέντα. Το θύμα δεν βασανίζεται και βιάζεται μονάχα τη στιγμή του βιασμού αλλά και για καιρό μετά στις αίθουσες των δικαστηρίων, στα τηλεοπτικά παράθυρα αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από πλήθος ανθρωπάριων που αντί να υπερασπίζονται το θύμα προσπαθούν να του επιρρίψουν ευθύνες.
   Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την κατάργηση της αυτοδιάθεσης ενός ανθρώπου σύμφωνα με τη βούληση του και όποιος υποστηρίζει το αντίθετο κατά τη δική μου άποψη είναι εξίσου επικίνδυνος με το θύτη γιατί οι πεποιθήσεις του τον μεταβάλουν σε εν δυνάμει θύτη.
   Η Ελένη Τοπαλούδη πρέπει να μετατραπεί σε ένα σύμβολο για την Ελληνική κοινωνία. Ο τραγικός και άδικος θάνατος της δε πρέπει ποτέ να ξεχαστεί. Τα μάτια της Ελένης που από εδώ και στο εξής αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, όλοι θα πρέπει να τα κουβαλάμε στην καρδιά και το μυαλό μας. Δεν ανήκουν μονάχα στην ίδια. Σε αυτά καθρεφτίζονται τα μάτια κάθε γυναίκας που βιάστηκε ή θα βιαστεί στο μέλλον.
   Αυτή η γυναίκα μπορεί να είμαι εγώ, η μητέρα μου, η αδελφή μου, η κόρη που πιθανότατα να γεννήσω μια μέρα, η καλύτερη μου φίλη ακόμη και η συνάδελφος μου στη δουλειά ή η γυναίκα της διπλανής πόρτας. Με αυτή τη σκέψη τα μάτια της Ελένης πρέπει να ζουν ζωντανά στη ψυχή όλων των γυναικών αλλά και των αντρών που έχουν μια μάνα, μια κόρη, μια σύζυγο, μια φίλη, μια συνάδελφο η μια γνωστή που σημαίνει κάτι για αυτούς.
   Με αυτή τη σκέψη ταυτίζοντας την Ελένη με τον εαυτό μας και κάθε σημαντική γυναίκα της ζωής μας πρέπει όλοι μαζί να ζητήσουμε τη παραδειγματική τιμωρία όσων την έβλαψαν και να αποτρέψουμε να επαναληφθεί μια τέτοια ειδεχθή πράξη στο μέλλον από τους ίδιους ή από όμοιους τους.
    Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι από όλους μας μαζί και από τον καθένα μας ξεχωριστά εξαρτάται το να μην υπάρξει καμία άλλη Ελένη και να θυμόμαστε πάντα ότι η επόμενη Ελένη μπορεί να είμαστε εμείς οι ίδιες ή κάποια από τις σημαντικές γυναίκες της ζωής μας.
   ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΛΕΝΗ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ!

Τζένη Κοσμίδου

Σάββατο, 2 Μαΐου 2020

"Το μαύρο ρόδο του έρωτα" Δωρεάν ebook με θέμα την ενδοοικογενειακή βια.



«Το μαύρο ρόδο του έρωτα» θεωρώ πως είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα έργα μου.    Σκοπό έχει να αναδείξει το φαινόμενο κοινωνικής παθογένειας που ονομάζεται «ενδοοικογενειακή βία» και τις ολέθριες επιπτώσεις του. Παραμυθένιες εικόνες μπερδεύονται με έναν φαινομενικά άναρχο τρόπο με ωμές σκηνές βίας, φέρνοντας τον αναγνώστη αντιμέτωπο με τον λεπτό ψυχισμό των γυναικών που πίστεψαν στον έρωτα και ξύπνησαν αντιμέτωπες με το κτήνος που ονομάζεται ενδοοικογενειακή βία.
   Δυστυχώς πολλές γυναίκες μάνες, σύζυγοι, κόρες τόσο στη χώρα μας, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο είναι θύματα αυτής της αθλιότητας. Πολλές από αυτές κατηγορούν τον εαυτό τους ή ψάχνουν δικαιολογίες και υποτιθέμενα κρυμμένα συναισθήματα που δικαιολογούν τη συμπεριφορά των βασανιστών τους. Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τους ανθρώπους που ασκούν βία. Η βία με οποιαδήποτε από τις μορφές της και αν ασκείται έχει καταστροφικές συνέπειες για τον πυρήνα της οικογένειας οι οποίες δεν επηρεάζουν μόνο τα μέλη της, αλλά και τις μετέπειτα γενιές. Η οικογενειακή εστία παύει να αποπνέει ασφάλεια και μετατρέπεται σε έναν τόπο βασανιστηρίου από τον οποίο οι περισσότερες γυναίκες φοβούνται, ακόμα και να δραπετεύσουν. Τέτοιες γυναίκες είναι και αυτές του βιβλίου μας.
   «Τρεις γενιές γυναικών που ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Γιαγιά, μητέρα και εγγονή. Σοφία, Εριφύλη, Ελπίδα. Τρεις γυναίκες με ιδιαίτερο ψυχισμό και ένα κοινό χαρακτηριστικό. Τα παραμύθια. Παραμύθια ζωής. Παραμύθια που μιλούν για την ομορφότερη και πιο αθώα μορφή του έρωτα. Παραμύθια που τις οδήγησαν στο να έρθουν αντιμέτωπες με την πιο σκοτεινή του πλευρά. Αντιμέτωπες με την πιο ακραία μορφή ενδοοικογενειακής βίας και όχι μόνο.  Με αυτό μου το έργο επιχειρώ να ρίξω άπλετο φως στην ιστορία τριών γυναικών που πίστεψαν σε αυτό το ευγενές αίσθημα που δυστυχώς για αυτές αποδείχτηκε καταστροφικό.
   Η Σοφία ως η πρώτη της γενιάς της υποτάχθηκε στη θέληση των γονιών της και παντρεύτηκε από προξενιό έναν άντρα που ποτέ δεν αγάπησε. Έναν άντρα σκληρό και βίαιο που κακοποίησε το κορμί και την ψυχή της με τον χειρότερο τρόπο. Ποτέ όμως δεν έπαψε να πιστεύει στον έρωτα. Ποτέ δεν έπαψε να περιμένει τον πρίγκιπα του παραμυθιού που θα την έσωζε από τα βάσανά της. Δυστυχώς, ο φόβος που νιώθουν όλα τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας ποτέ δεν την άφησε να φύγει μακριά από το σπίτι του μαρτυρίου επιδιώκοντας να τον βρει.
     Σε αυτό το σπίτι γεννήθηκε η Σοφία. Γαλουχήθηκε με τα παραμύθια για τον τέλειο πρίγκιπα που έδιναν παρηγοριά και κουράγιο στη μητέρα της και τον φόβο των βίαιων ξεσπασμάτων του πατέρα της. Όταν γνώρισε τον έρωτα στα μάτια του δικού της πρίγκιπα πίστεψε πως το παραμύθι έπαιρνε σάρκα και οστά. Οι άνθρωποι όμως δεν μπορούν να είναι τέλειοι όπως οι χαρακτήρες των παραμυθιών. Αυτή η αλήθεια σε συνδυασμό με ένα βίαιο ξέσπασμα του πατέρα της έτρεψε τη Σοφία σε φυγή, αφήνοντάς της έρμαιο στα χέρια των χειρότερων αρπακτικών που καραδοκούσαν εκεί έξω. Όταν πια κατάφερε περνώντας μέσα από την κόλαση να γυρίσει στον πρίγκιπα του δικού της παραμυθιού, δυστυχώς, τίποτα πια δεν ήταν το ίδιο. Παιδί αυτού του παραμυθιού η Ελπίδα.
   Η Ελπίδα θέλησε να ξεφύγει από τη μοίρα της μητέρας και της γιαγιάς της. Επέλεξε να αποφύγει τον έρωτα κρυμμένη στην ασφάλεια ενός γάμου συμβιβασμού με έναν άντρα κατά πολύ μεγαλύτερό της. Ενός γάμου που θα της εξασφάλιζε μια καλή ζωή γεμάτη ανέσεις μα πάνω από όλα απαλλαγμένη από έντονα συναισθήματα. Τα συναισθήματα όμως όσο μένουν θαμμένα μέσα μας, τόσο θεριεύουν και όταν κάνουν την επανάστασή τους γίνονται κύμα ικανό να σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά του. Άραγε θα καταφέρει η Ελπίδα να ξεφύγει από τη μοίρα των γυναικών της οικογένειάς της;
  
Η τέχνη οφείλει να στηλιτεύει και να καταγγέλλει τέτοια φαινόμενα, αποσκοπώντας αφενός στο να βοηθήσει τα θύματα κάνοντάς τα να αισθανθούν ότι δεν είναι μόνα στο μαρτύριο τους και πως δεν θα πρέπει να διστάζουν να μιλήσουν ανοιχτά για αυτό και αφετέρου στο να κεντρίσει τόσο την ευαισθησία όλων μας, όσο και του κρατικού μηχανισμού για την ανεύρεση λύσεων που θα οδηγήσουν στην οριστική εξάλειψη τέτοιων φαινομένων.
     Ευχαριστώ θερμά την καλή μου φίλη Μαρία Ζαφείρη φιλόλογο με εξειδίκευση στην ειδική αγωγή τόσο για τη φιλολογική επιμέλεια του κειμένου, όσο και για τις πολύτιμες συμβουλές της.
  Καλή ανάγνωση σε όλους!

Τζένη Κοσμίδου


Κατεβάστε δωρεάν το μυθιστόρημα πατώντας στο παρακάτω link:

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2020

Η Ρόζα και ο μικρός Κωστάκης σώζουν τα Πασχαλινά Αυγά! Δωρεάν ebook για τους μικρούς μας φίλους!



Πόσες γενιές παιδιών έχουν μεγαλώσει μέσα από τα παραμύθια; Νεράιδες και δράκοι, πριγκίπισσες και βασιλόπουλα, μάγισσες, πήγασοι και πλήθος φανταστικών ηρώων ανήκουν, σίγουρα, στις αγαπημένες αναμνήσεις που έχουμε όλοι από την παιδική μας ηλικία.
   Τι είναι όμως αυτό που κάνει τα παραμύθια τόσο μοναδικά για τα παιδιά; Πέρα από τον ψυχαγωγικό του ρόλο, το παραμύθι μιλάει μ’ έναν ξεχωριστό τρόπο στην ψυχή των παιδιών και αποτελεί μέσο για την παιδαγωγική ανατροφή και την κοινωνικοποίηση τους. Μόλις ακούσουν τη μαγική φράση «Μια φορά κι έναν καιρό…», μάς κοιτούν με μάτια ορθάνοιχτα, γεμάτα περιέργεια και ανυπομονησία. Αμέσως αναρωτιούνται πως μπορεί να είναι οι ήρωες, το μυθικό βασίλειο ή το παραμυθένιο κάστρο. Πλάθουν στο μυαλό τους ένα σκηνικό και τοποθετούν τους ήρωες σ’ αυτό. Η αφήγηση μιας ιστορίας εξάπτει και καλλιεργεί τη φαντασία των παιδιών και τα διαπαιδαγωγεί ακούσια με μοναδικό τρόπο.
   Το παραμύθι «Η Ρόζα και ο μικρός Κωστάκης σώζουν τα Πασχαλινά Αυγά» είναι το πρώτο από τη σειρά παραμυθιών «Οι Ονειρούληδες». Πρόκειται για μια σειρά ιστοριών με πρωταγωνιστές μικρά, αξιαγάπητα και μαγικά πλασματάκια που προστατεύουν τα όνειρα των μικρών παιδιών. Ό,τι συμβαίνει στον Ονειρόκοσμο επηρεάζει και τον κόσμο των ανθρώπων. Σε κάθε ιστορία ένας μικρός Ονειρούλης καλείται να προστατέψει το όνειρο ενός μικρού παιδιού.
   Σκοπός αυτών των ιστοριών είναι μέσα από τη χαρά και την ψυχαγωγία που χαρίζει στα παιδιά ένα παραμύθι να μεταλαμπαδεύσουν γνώσεις στους μικρούς μας φίλους τόσο για τις αληθινές αξίες της ζωής, όσο και κατά των αρνητικών κοινωνικών φαινομένων και συμπεριφορών που μαστίζουν τη σύγχρονη κοινωνία.
   Ευχαριστώ θερμά την καλή μου φίλη Μαρία Ζαφείρη, φιλόλογο με εξειδίκευση στην ειδική αγωγή τόσο για τη φιλολογική επιμέλεια του κειμένου, όσο και για τις πολύτιμες συμβουλές της.
  Καλή ανάγνωση σε όλους!

Κατεβάστε δωρεάν το παραμύθι πατώντας στο παρακάτω link :

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2020

Η Μάγισσα Ταραντούλα αντιμετωπίζει τον υιό της Κορώνας! Δωρεάν ebook για τους μικρούς μας φίλους!



   Η αγαπημένη γκρινιάρα, γκαφατζού μάγισσα των μικρών μας φίλων επιστρέφει μετά από καιρό με νέα ιστορία! Αυτή τη φορά η μικρή Ταραντούλα αντιμετωπίζει τον υιό της Κορώνας που επιτίθεται στο βασίλειο των Ρόδων!

    Μικροί και μεγάλοι βρίσκονται σε κίνδυνο, αλλά η Μάγισσα Ταραντούλα δεν θα αφήσει κανέναν να πειράξει τους μικρούς της φίλους, φτάνει όλοι τους να μείνουν για λίγο σπίτι!   


Σημείωμα Συγγραφέως

    « Η σύγχρονη πραγματικότητα που μάς επιτάσσουν  τα μέτρα πρόληψης και ασφάλειας του κοινωνικού συνόλου από τον Κορωνοϊό είναι πρωτόγνωρα για τη χώρα μας. Κάποια πράγματα είναι δυσνόητα ακόμα και για εμάς τους ενήλικες, σκεφτείτε λοιπόν πώς φαντάζει αυτή η κατάσταση στα μάτια ενός μικρού παιδιού.

   Σκοπός του εν λόγω παραμυθιού είναι η προσπάθεια επεξήγησης της ισχύουσας κατάστασης στους μικρούς μας φίλους με έναν αμιγώς παιδαγωγικό και ταυτόχρονα τρυφερό τρόπο. Η διάθεση του e –book  «H Μάγισσα Ταραντούλα αντιμετωπίζει τον υιό της Κορώνας» είναι δωρεάν.
   Ευχαριστώ την καλή μου φίλη Μαρία Ζαφείρη, φιλόλογο με εξειδίκευση στην ειδική αγωγή τόσο για την φιλολογική επιμέλεια του κειμένου, όσο και για τις πολύτιμες συμβουλές της και τον καλό μου φίλο και Αrt Director Διονύση Βεργίνη για τα animation της Μάγισσας Ταραντούλας και του Μάγου Αράχνιους.
  Εύχομαι σύντομα το θέμα του εν λόγω παραμυθιού να είναι μια κακιά ανάμνηση και ο υιός της Κορώνας να είναι μονάχα άλλος ένας αρνητικός ήρωας της μυθοπλασίας. Καλή ανάγνωση σε όλους σας!»

Κατεβάστε δωρεάν το παραμύθι πατώντας στο παρακάτω link 

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2020

Γνωρίστε την Τζένη Κοσμίδου!


   


  Η Τζένη Κοσμίδου είναι συγγραφέας, ηθοποιός, θεατρικός σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
    Γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα Κοζάνης, μεγάλωσε στο Ίλιον Αττικής και τα τελευταία χρόνια κατοικεί στην όμορφη Εύβοια. Σπούδασε στο τμήμα Θεολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Μαίρη Βογιατζή Τράγκα» και στο τμήμα Αφηγηματικού Θεάτρου στο Θέατρο Μεταξουργείο της Άννας Βαγενά.
    Έχει παρακολουθήσει πλήθος σεμιναρίων επιμόρφωσης και εξειδίκευσης με ποικίλη θεματολογία, όπως  «Θεατρική σκηνοθεσία», «Το δράμα, ως ψυχοθεραπεία της κοινωνίας», «Θεατρικό παιχνίδι», «Η τέχνη του κουκλοθέατρου», «Η ψυχολογία ενός παιδικού ήρωα», «Η μαγεία ενός αληθινού animater»,  «Αρθρογραφία στο διαδίκτυο» κλπ. 
   Έχει γράψει πλήθος θεατρικών έργων για μικρούς και μεγάλους, δοκίμια, νουβέλες, ποιήματα και παραμύθια.
  Λεπτομερές βιογραφικό της μπορείτε να δείτε στο Βικιπαίδεια ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο:



"Η Τζένη Κοσμίδου σας προτείνει νέες διεξόδους απασχόλησης και διασκέδασης για τα παιδιά"

   


    Η σύγχρονη πραγματικότητα που μας επιτάσσουν  τα μέτρα πρόληψης και ασφάλειας του κοινωνικού συνόλου από τον Κορωνοϊό έχει κλείσει μικρούς και μεγάλους στο σπίτι. Οι ώρες πλέον, χωρίς καμία εξωτερική απασχόληση, είναι πολλές και οι μικροί μας φίλοι έχουν ανάγκη από νέες διεξόδους απασχόλησης και διασκέδασης.
   Μια όμορφη ιδέα για να γεμίσετε τον χρόνο τους είναι να διασκεδάσετε μαζί  και να τους μεταλαμπαδεύσετε πλήθος γνώσεων και ερεθισμάτων, όπως είναι η δημιουργία μιας μικρής παράστασης κατοίκων. Η παράσταση αυτή μπορεί να έχει για ήρωες εσάς τους ίδιους και μικρές κούκλες κουκλοθέατρου, τις οποίες μπορείτε να δημιουργήσετε οι ίδιοι μαζί με τα παιδιά με απλές κατασκευές και υλικά που υπάρχουν σε κάθε σπίτι.  
   Η βασική κατασκευή μπορεί να γίνει με πολύχρωμες παιδικές καλτσούλες και κουμπάκια ή  στρογγυλά κομμάτια ύφασμα για ματάκια. Έπειτα μπορείτε να αφήσετε τη φαντασία σας ελεύθερη και να στολίσετε τις κούκλες σας με οτιδήποτε βλέπετε στο σπίτι και θεωρείτε ότι μπορεί να προσθέσει μια ιδιαίτερη νότα στην εμφάνιση τους όπως, κορδέλες, νήματα, κομματάκια από άλλα υφάσματα και κάθε λογής απλά υλικά)
  Κάποιος μπορεί να σκεφτεί «Το παιδί μου έχει τόσα παιχνίδια, γιατί να μπούμε στη διαδικασία να φτιάξουμε μια τέτοια κούκλα και να μην παίξουμε με τις ήδη υπάρχουσες;» Το χαμόγελο που θα δείτε στα μάτια του παιδιού σας, μετά την ολοκλήρωση αυτής της κούκλας θα είναι αρκετό για να σας απαντήσει. Καμία κούκλα και κανένα έτοιμο παιχνίδι δεν μπορεί να συγκριθεί στα μάτια ενός παιδιού με την κούκλα που θα έχει φτιάξει το ίδιο με τη βοήθεια των αγαπημένων του προσώπων.
   Με την ολοκλήρωση όλων των χαρακτήρων που θέλετε να κατασκευάσετε είστε έτοιμοι να δημιουργήσετε μαζί με τα παιδάκια σας τη δική σας μοναδική ιστορία. Μέσα από αυτή θα μπορέσετε, πέρα από το να τους προσφέρετε διασκέδαση και ψυχαγωγία, να τους μεταλαμπαδεύσετε με έντεχνο τρόπο και πλήθος γνώσεων. Οι συμβουλές που τους επαναλαμβάνετε σε καθημερινή βάση, ξαφνικά όταν έχουν ειπωθεί από το στόμα της δικής τους  καλτσόκουκλας, αποκτούν άλλη βαρύτητα.
    Τα παιδιά  σας μέσα από την ασφάλεια που τους εξασφαλίζει ο ρόλος της δικής τους καλτσόκουκλας και μέσα από τη δραματοποίηση μιας φανταστικής ιστορίας, την οποία θα δημιουργήσετε μαζί, συζητούν και  εκφράζουν με απόλυτη ειλικρίνεια θέματα, τα οποία μπορεί να τα απασχολούν στην καθημερινότητά τους και μέχρι σήμερα να μην έχουν μοιραστεί μαζί σας.
  Ενθαρρύνετέ   τα να εκφραστούν και δημιουργήστε μαζί τη δική σας ιστορία της ημέρας. Δώστε τους την αρχή της ιστορίας, παραδείγματος χάριν τον τόπο στον οποίο ζουν οι καλτσόκουκλες τους και μέσα από ερωτήσεις που θα κάνει η δική σας καλτσόκουκλα, ενθαρρύνετέ  τα να φτιάξουν τη δική τους ιστορία – παράσταση βοηθώντας τα με ερωτήσεις που προάγουν τη συνέχεια της πλοκής αλλά και με ερωτήσεις γνωστικής αναδόμησης και αναπλαισίωσης των γεγονότων.
  Παραδείγματος χάριν κάντε ερωτήσεις που να διδάσκουν στα παιδιά σημαντικές αλήθειες και αξίες της ζωής.
« Η αποτυχία δεν είναι ήττα, αλλά μια εμπειρία που θα μάς προσφέρει γνώση και μάθηση».
 Αναλύστε τους λόγους που ο ήρωας της ιστορίας δεν τα κατάφερε και μετά παίξτε πάλι την ίδια ιστορία, βάζοντας τον ήρωα να αντιμετωπίζει, λόγω της γνώσης που του χάρισε η προηγούμενη ήττα του, διαφορετικά την ίδια κατάσταση και να οδηγείτε  στην επιτυχία.
 «Τα προβλήματα μας δεν θα φάνταζαν τόσο μεγάλα αν θα τα βλέπαμε με τα μάτια ενός άλλου».
   Συνήθως το πρόβλημα μας φαντάζει τεράστιο, γιατί αφορά εμάς τους ίδιους. Τι θα γινόταν ,αν με ένα μαγικό τρόπο, το πρόβλημα της μιας καλτσόκουκλας πέρναγε σε μία άλλη δίνοντας στην πρώτη τη δυνατότητα να το παρατηρήσει ως τρίτος; Θα φάνταζε το ίδιο σημαντικό; Έπειτα παίξτε πάλι την ιστορία με πρωταγωνιστή την αρχική καλτσόκουκλα, η οποία χρησιμοποιώντας την εμπειρία που απέκτησε βλέποντας την ιστορία της από τα μάτια μιας άλλης καλτσόκουκλας, καταλαβαίνει πως το πρόβλημα δεν είναι τόσο μεγάλο με αποτέλεσμα να οδηγείται εύκολα στη λύση του. Αυτή η τεχνική μπορεί να λειτουργήσει και αντίστροφα.
  Αν θέλετε να δώσετε, παραδείγματος χάριν, στο παιδί σας να καταλάβει τις αρνητικές συνέπειες και τα άσχημα συναισθήματα  που δημιουργεί ο σχολικός εκφοβισμός, δημιουργήστε έναν ήρωα θύμα “bullying” και βοηθήστε με μικρές ερωτήσεις το παιδί να καταλάβει πώς νιώθει αυτός ο ήρωας. Ρωτήστε το πώς θα ένιωθε στη θέση του; Ήταν σωστή η συμπεριφορά του άλλου ήρωα, ο οποίος του φέρθηκε με αυτόν τον τρόπο; Έχει συμβεί ποτέ στο ίδιο κάτι τέτοιο; Τι θα έκανε αν του συνέβαινε κλπ.
  Υπάρχουν πολλά νοήματα και αξίες που μπορείτε να μεταδώσετε στα παιδιά σας με  τις τεχνικές της αναπλαισίωσης  και των ερωτήσεων γνωστικής αναδόμησης, μέσα σε μία αυτοσχέδια παράσταση κουκλοθέατρου και εξαρτώνται από το νόημα της ιστορίας που θέλετε να μεταδώσετε στο παιδί, το οποίο συνδέεται άρρηκτα με τις αξίες και τα ενδιαφέροντά σας.
  Είναι υψίστης σημασίας να κατανοήσουμε ότι τόσο το δικό μας μυαλό, όσο και των παιδιών μας στην προσπάθεια δημιουργίας μιας φανταστικής ιστορίας δουλεύει δημιουργώντας εικόνες, αφηγήσεις  και χαρακτήρες που μας βοηθούν να κατανοήσουμε τη ζωή και όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.
  Μη χάνετε  χρόνο! Δημιουργήστε τις δικές σας μοναδικές παραστάσεις καθημερινά, ψυχαγωγηθείτε μαζί με τους μικρούς σας φίλους και μεταλαμπαδεύστε τους σημαντικές γνώσεις.  Είναι σίγουρο πως με αυτό τον τρόπο θα δημιουργήσετε μοναδικές αναμνήσεις, τις οποίες μεγαλώνοντας, αναμφίβολα τα παιδιά σας θα θυμούνται και ένα φωτεινό χαμόγελο θα σχηματίζεται ασυναίσθητα στα χείλη τους.

   Καλή διασκέδαση!




"Έντυπα Βιβλία της Τζένης Κοσμίδου"

   
  

 «Το σύνδρομο του Γαλάζιου Πρίγκιπα»
   Εκδόσεις Έναστρον


Ταυτότητα Βιβλίου

Σειρά: Δοκίμιο
Συγγραφέας: Τζένη Κοσμίδου
Σχεδιασμός Εξωφύλλου: Κωνσταντίνος Καραδήμας
Το θέμα του Εξωφύλλου είναι έργο του Άγγελου Σπάρταλη, μια καλλιτεχνική φωτογραφική απεικόνιση του ηθοποιού Στράτου Τζώρτζογλου.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Το Σύνδρομο του γαλάζιου πρίγκιπα δεν είναι ακόμα ένα βιβλίο που αναφέρεται θεωρητικά στις σχέσεις των δύο φύλων. Είναι η απάντηση στα αιώνια ερωτήματα γύρω από τις φαινομενικά αψυχολόγητες αντιδράσεις και των δύο φύλων που θα βοηθήσει τους άνδρες να κατανοήσουν καλύτερα τις γυναίκες και αντιστρόφως, βελτιώνοντας έτσι κατά πολύ τις ανθρώπινες σχέσεις. Ένα σύγχρονο έργο, που ρίχνει φως στη ρίζα του προβλήματος της ουσιαστικής επικοινωνίας ανάμεσα στα δύο φύλα και στις επιπτώσεις που αυτό επιφέρει σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής μέσα από αληθινές ιστορίες, οι οποίες παραθέτονται και αναλύονται λεπτομερώς.
   Το σύνδρομο του γαλάζιου πρίγκιπα βρίσκεται παντού επηρεάζοντας καταλυτικά ερωτικές, φιλικές και επαγγελματικές σχέσεις και τελικά είναι αυτό που διαμορφώνει το σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι. Όσο και αν αυτό ακούγεται περίεργο επηρεάζει ακόμα και την σεξουαλική ταυτότητα, διαπλάθει προσωπικότητες και ευθύνεται για όλα τα αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου.
   Υπάρχει τρόπος να βγούμε νικητές σε αυτόν τον άνισο αγώνα και να κατακτήσουμε την ευτυχία; Οι απαντήσεις στις σελίδες του βιβλίου.


«Μετωπική με το Θεό»
Εκδόσεις Έναστρον
           
Ταυτότητα βιβλίου:

Σειρά: Θέατρο
Συγγραφέας: Τζένη Κοσμίδου
Σελιδοποίηση: Διονύσης Βεργίνης
Φιλολογική Επιμέλεια: Αρετή Μπάρλου

Η σύλληψη και ο σχεδιασμός του εξώφυλλου είναι μία καλλιτεχνική δημιουργία του καλλιτεχνικού διευθυντή Διονύση Βεργίνη.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

    
     Το «Μετωπική με τον Θεό» είναι ένα ιδιαίτερο ψυχόδραμα, αντιπροσωπευτικό αυτού που η Τζένη Κοσμίδου ονομάζει εξομολογητικό θέατρο.
   Αυτή η μορφή θεάτρου επιδιώκει μέσα από μια εκ βαθέων εξομολόγηση ενός ή παραπάνω πρωταγωνιστών, να αφυπνίσει, να προβληματίσει, να γοητεύσει και να συνεπάρει τον θεατή κάνοντάς τον συνένοχο στην δική τους ιδιαίτερη κατάσταση. Στα μυστικά, τα θέλω, τις σκέψεις, τις φοβίες και τις βαθύτερες αναζητήσεις τους. Είναι ένα απόλυτο ξεγύμνωμα ψυχής, πέρα από κάθε εγωισμό ή καθωσπρεπισμό.
    Μιλώντας τώρα συγκεκριμένα για το εν λόγω έργο η συγγραφέας κάνει ξεκάθαρο πως δεν πρόκειται απλά για έναν θεατρικό μονόλογο.
Είναι μία βαθύτερη αναζήτηση του σύγχρονου ανθρώπου στα πιο μύχια σημεία της ψυχής του, ξεδιπλώνοντας σκέψεις, αλήθειες και πεποιθήσεις που αν ανιχνεύσουμε στις αναμνήσεις μας θα δούμε ότι οι περισσότεροι είχαμε κάποια στιγμή προσδιορίσει αλλά ελάχιστοι είχαμε το θάρρος να τις διατυπώσουμε δυνατά.
   Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για ένα κείμενο που σκοπό έχει να προσβάλει την ορθόδοξη χριστιανική πίστη ή να σκανδαλίσει. Τουναντίον έχει σκοπό να φέρει πιο κοντά στην αληθινή, ουσιαστική πίστη αυτούς που η τυπολατρική πίστη και εμμονή φρόντισε να απομακρύνει.


Η Άννα Βαγενά η οποία προλογίζει το συγκεκριμένο έργο γράφει χαρακτηριστικά:

  «Είμαι περήφανη που προλογίζω αυτό το κείμενο. Η Τζένη Κοσμίδου είναι μια καλλιτέχνης με τα πιο δυναμικά στοιχεία, απ' αυτά που χαρακτηρίζουν τη νέα γενιά του σήμερα.
   Τόλμη, αντίδραση, αμφισβήτηση της θρησκείας, παράπονο, αναπάντητα ερωτήματα που ξεφεύγουν απ' τις τυποποιημένες απευθύνσεις που συνηθίζονται στα Θεία και ένα ηχηρό «Γιατί;» , ξεχύνονται ελεύθερα μέσα απ' τον συνειδητοποιημένο λόγο της.
    Αναρωτιέμαι πολλές φορές, αν σ' αυτήν την γενιά έχουμε εμείς δώσει ότι της αξίζει για να πάρει τη σκυτάλη να συνεχίσει. Βλέποντας τα έργα, τις δημιουργίες, και τον τρόπο που σκέφτονται και δρουν το κυριότερο, άνθρωποι νέοι όπως η Τζένη Κοσμίδου, ησυχάζω. Ησυχάζω γιατί το ακούραστο και ανήσυχο πνεύμα που την διακατέχει, είμαι σίγουρη πως θα την αναγκάσει να συνεχίσει να δημιουργεί, να μην σταματά να αναρωτιέται και να απορεί ακόμα και για τα πιο απλά θέματα που συναντά στη ζωή που όσο αναλύονται διαφαίνεται η πολυπλοκότητα τους
   Η γραφή της είναι άμεση και ευχάριστη. Ελπίζω να έχω την τιμή να προλογίσω και άλλα κείμενα της, μα προπάντων ανυπομονώ να τα διαβάσω.»

«Οι Βράχοι»
Εκδόσεις Scene 10-7

Ταυτότητα βιβλίου:

Σειρά: Θέατρο
Συγγραφέας: Τζένη Κοσμίδου
Σελιδοποίηση: Διονύσης Βεργίνης
Φιλολογική Επιμέλεια: Αγγελική Γκαλμπένη - Παπαγρηγορίου
Η σύλληψη και ο σχεδιασμός του εξώφυλλου είναι μία καλλιτεχνική δημιουργία του καλλιτεχνικού διευθυντή Διονύση Βεργίνη.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:


   Ένας πατέρας σκληρός εγκλωβισμένος στα προσωπικά του συμπλέγματα, που προτιμά να δει το παιδί του νεκρό παρά ομοφυλόφιλο. Μία μητέρα φοβισμένη, υποταγμένη στο καθεστώς τρόμου που της έχει επιβάλει ο σύζυγος της. Ένας γιος ευαίσθητος, τρυφερός, γεμάτος ευγενή συναισθήματα, που πληρώνει με περίσσια σκληρότητα την διαφορετική σεξουαλική του επιλογή. Ένας γιός που μετά την παρότρυνση της καλύτερης του φίλης που αποτελεί τον δεύτερο εαυτού του και μη έχοντας πια τίποτα να χάσει, βρίσκει την δύναμη να σπάσει τα δεσμά του και να υπερασπιστεί την επιλογή του, φωνάζοντας απροκάλυπτα πως η ελεύθερη σεξουαλική επιλογή είναι δικαίωμα όλων και δεν αφορά κανέναν . Δικαίωμα τόσο αναφαίρετο όσο και το δικαίωμα στην αγάπη, την ευτυχία ,την οικογένεια και την αποδοχή.
   Η συγγραφέας του έργου Τζένη Κοσμίδου τονίζει πως πολλοί πιστεύουν εσφαλμένα ότι στην Ελλάδα του 2013 δεν τίθεται πλέον θέμα ρατσισμού και ομοφοβίας. Το έργο αυτό έχει σκοπό να αφυπνίσει το πλήθος και να το βγάλει από την πλάνη του φέρνοντας το αντιμέτωπο με την σκληρή πραγματικότητα.
Η ομοφοβία και ο ρατσισμός όχι μόνο έχουν επιβιώσει αλλά είναι δυνατότερα από ποτέ. Απλώς έχουν καλυφθεί με το πέπλο μίας απελευθέρωσης, τόσο φαινομενικής όσο και η αποδοχή της ελεύθερης σεξουαλικής επιλογής.
Η ιστορία που ξεδιπλώνεται στο έν λόγο έργο είναι κατά ένα μεγάλο μέρος αληθινή. Αυτή μαζί με την παρότρυνση ενός πολύ καλού μου φίλου αποτέλεσε το έναυσμα για την πραγματοποίηση της απαιτούμενης έρευνας που θα μου έδινε την δυνατότητα να αποδώσω με ρεαλισμό την σκληρή όψη της άτεγκτα φτιαγμένης κοινωνίας μας που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι άνθρωποι με διαφορετική σεξουαλική επιλογή.
   Στην πραγματικότητα το έργο αυτό αποτελεί μια κραυγή. Κραυγή για απελευθέρωση, ίσες ευκαιρίες και ίδια αντιμετώπιση, γιατί οι άνθρωποι με διαφορετική σεξουαλική επιλογή δεν είναι παιδιά κατώτερου θεού και πρέπει επιτέλους να πάψουν να αντιμετωπίζονται έτσι και να στερούνται δικαιωμάτων που για τους ετεροφυλόφιλους φαντάζουν δεδομένα.
   Όλοι έχουν δικαίωμα στην ελεύθερη σεξουαλική επιλογή, στο να κυκλοφορούν στο δρόμο ελεύθερα με τον σύντροφο τους χωρίς να είναι δακτυλοδεικτούμενοι ή αντικείμενα χλευασμού και περιφρόνησης. Όσο για τα δικαιώματα δημιουργίας οικογένειας και ίσων επαγγελματικών ευκαιριών θα πρέπει να ναι αδιαπραγμάτευτα αναφαίρετα για όλους, όχι αποκλειστικό προσόν των ετεροφυλόφιλων.
   Είναι καιρός πια να αποβάλουμε από το μυαλό μας απαρχαιωμένες ιδέες, βαθιά ριζωμένες σε ψευτοηθικά στερεότυπα και ηθικοπλαστικούς φραγμούς που πηγάζουν από τον φόβο απέναντι στο άγνωστο και το διαφορετικό, αν θέλουμε να δημιουργήσουμε μία αληθινά ηθική, υγιή κοινωνία. Ας μην ξεχνάμε πως δεν υπάρχει τίποτα πιο ανήθικο και πιο άρρωστο από το να προσπαθείς να στερήσεις από τον συνάνθρωπο σου βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.
Ελπίζω μέσα από αυτό το έργο να καταφέρουμε ένα πλήγμα στο σαρκοβόρο θηρίο του ρατσισμού.


Ο Χάρης Ρώμας που προλογίζει το έργο γράφει χαρακτηριστικά:

"Χαιρετίζω την προσπάθεια της νέας συναδέλφου, Τζένης Κοσμίδου, να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί στο δύσκολο είδος που ονομάζεται θέατρο καταγγελίας.
Το θέμα με το οποίο καταπιάνεται, ο ρατσισμός σε τρεις μορφές, του ισχυρού προς το ασθενές φύλλο (εκπροσωπείται εδώ από το ζεύγος «πατέρας - μητέρα»), του γηγενούς πολίτη προς τον αλλοδαπό μετανάστη (επίσης εκπροσωπείται εδώ από το ζεύγος «πατέρας - μητέρα») και κυρίως του αυτοαποκαλούμενου «σεξουαλικά υγιούς» προς τους ανθρώπους με άλλες επιλογές (το μένος του πατέρα για τον ομοφυλόφιλο γιό του), είναι προβλήματα υπαρκτά στο μεγαλύτερο φάσμα της κοινωνίας μας, όσο και αν υποκριτικά προσπαθούμε να παρουσιάσουμε την Ελλάδα των τελευταίων χρόνων ως μια χώρα προοδευτική, ελεύθερη και πολιτικά ορθή. Υπάρχουν ακόμα πολλοί Ηλίες που σπρώχνονται στην απόγνωση και σε έσχατες πράξεις αυτοκαταστροφής, επειδή εξοστρακίζονται, είτε εμφανώς είτε υπογείως, στο περιθώριο και εξευτελίζονται από μια πλειονότητα που δεν δέχεται τις ιδιαιτερότητες επειδή τις φοβάται.
Οι καλλιτέχνες οφείλουν πρώτοι να στηλιτεύουν τέτοιες σκληρές παθογενείς καταστάσεις, ιδιαίτερα αν μπορούν να το κάνουν με λογοτεχνική επιδεξιότητα όπως η Τζένη. Και πάλι μπράβο για αυτήν της την γενναιότητα."

«Το σπίτι της Σιωπής»

Εκδόσεις Scene 10-7

Ταυτότητα βιβλίου:

Σειρά: Θέατρο
Συγγραφέας: Τζένη Κοσμίδου
Σελιδοποίηση: Διονύσης Βεργίνης
Φιλολογική Επιμέλεια: Αγγελική Γκαλμπένη - Παπαγρηγορίου
Η σύλληψη και ο σχεδιασμός του εξώφυλλου είναι μία καλλιτεχνική δημιουργία του καλλιτεχνικού διευθυντή Διονύση Βεργίνη.

Λίγα λόγια για το έργο:

  Το θεατρικό έργο της Τζένης Κοσμίδου, «Το σπίτι της Σιωπής» αποτελεί ένα ιδιαίτερο ψυχόδραμα που αγγίζει τα όρια του ψυχολογικού θρίλερ. Μέσα από τις σελίδες του ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με τις τραγικές επιπτώσεις που επιφέρουν οι σκληρότερες μορφές ενδοοικογενειακής βίας στον ψυχισμό νεαρών ανθρώπων που είχαν την ατυχία να γίνουν αποδέκτες της στην παιδική τους ηλικία.

   Πέντε αδέλφια που μάχονται για την επιβίωση του σε ένα αληθινά αποτρόπαιο περιβάλλον. Πέντε εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι που κατά την διάρκεια της απεγνωσμένης τους προσπάθειας για επιβίωση εναλλάσσουν με εφιαλτική ταχύτητα την μάσκα του θύτη και τους θύματος..
   Μια οικογένεια που θα μπορούσε κάλλιστα ζει στην διπλανή πόρτα κρύβοντας μόλις λίγα μέτρα μακριά μας το αποτρόπαιο μυστικό της. Ένα μυστικό που ακόμα και ο πιο νοσηρός νους θα δυσκολευόταν να συλλάβει. Ένα μυστικό που θα σκοτώσει πολλές φορές πρίν τελικά πέσει στο πάτωμα άψυχο και ακίνδυνο.
    Ακίνδυνο φαινομενικά βέβαια γιατί ο μαύρος ανθός της βίας ιδιαίτερα της ενδοοικογενειακής αφήνει πάντα πίσω τον σπόρο του συνεχίζοντας έτσι τον αέναο κύκλο της δυστυχίας.


Ο Γρηγόρης Βαλτινός που προλογίζει το εν λόγο έργο γράφει χαρακτηριστικά σε κάποιο σημείο του προλόγου του:

   «Διαβάζοντας το έργο της Τζένης, παρόλη την έμμεση επίθεση που κάνει στην ενδοοικογενειακή βία και ενώ το θέμα από μόνο του μαυρίζει κάθε ανθρώπινη ψυχή, ένιωσα χαρά. Και αυτό γιατί, το έχει γράψει ένα νέο παιδί και έχει χαρίσει στη σύγχρονη ελληνική δραματουργία ένα διαχρονικό έργο.
  Μια οικογένεια που κρατάει για χρόνια κρυμμένα μυστικά τα οποία όσο και αν νομίζουν ότι αγνοώντας τα, τα διαγράφουν, αυτά τους φθείρουν μέρα με τη μέρα πιο πολύ, ώσπου αναζητούν λύτρωση.
   Πιο αξιοσημείωτο απ’ το ότι κατάφερε η συγγραφέας να μπει στην ψυχολογία όλων αυτών των ηρώων για να γράψει το έργο, πράγμα που απαιτεί κατάθεση ψυχής με όλη τη σημασία των λέξεων, είναι το γεγονός ότι αυτή η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. 
     Ο τίτλος του έργου δεν είναι τυχαίος. Το μεγαλύτερο λάθος είναι η σιωπή. Πιστεύω πως με αυτό το έργο η Τζένη Κοσμίδου βάζει το δικό της λιθαράκι στην κάθαρση όλων αυτών.»

«Όταν σβήνουν τα φώτα»
Εκδόσεις Bookstars


Ταυτότητα βιβλίου:

Σειρά: Θέατρο
Συγγραφέας: Τζένη Κοσμίδου
Σελιδοποίηση: Scene 10-7
Φιλολογική Επιμέλεια: Αγγελική Γκαλμπένη – Παπαγρηγορίου
Σχεδιασμός εξώφυλλου: Διονύσης Βεργίνης.
Η καλλιτεχνική φωτογραφική απεικόνιση της ηθοποιού Δήμητρας Θεοδωροπούλου είναι έργο της Μικέλας Τσώντζου

Λίγα λόγια για το έργο:



Το «Όταν σβήνουν τα φώτα» δεν είναι ένας απλός θεατρικός μονόλογος. Είναι μία καταγγελία θεμάτων ταμπού που όλοι γνωρίζουμε αλλά λίγοι τολμάμε να συζητήσουμε ανοιχτά ή ακόμα και να σκεφτούμε. Μέσα στις σελίδες του «Όταν σβήνουν τα φώτα» ξεδιπλώνονται αλήθειες άλλοτε τρυφερές και συγκινητικές και άλλοτε σκληρές και επώδυνες. Πρόκειται για ένα βιβλίο που δε φοβάται να μιλήσει για καταστάσεις που μαστίζουν το ”εγώ” πολλών συνανθρώπων μας, αλλά σχεδόν ποτέ δε βγαίνουν στην επιφάνεια της ζωής τους. Βασισμένο στο αρχαίο σχήμα, ”άτη-νέμεση-ύβρη-τίση”, αποτελεί έναν ύμνο για την κάθαρση της ψυχής που όλοι μας λίγο-πολύ επιζητούμε.
   Η λαχτάρα ενός μικρού κοριτσιού που ξέρει από μικρό τον δρόμο για τον οποίον προορίζεται αλλά δεν έχει καμία στήριξη από την οικογένεια του, γιατί όπως οι περισσότεροι γονείς έτσι και οι δικοί του θεωρούν πως εκείνοι  είναι σε θέση να γνωρίζουν καλύτερα το καλύτερο για το μέλλον του.  Η λαχτάρα να αγγίξει το όνειρο σε συνδυασμό με την έλλειψη  στήριξης και κατανόησης από το οικογενειακό της περιβάλλον την κάνει ευάλωτη, βορρά στα νύχια του πρώτου επιτήδειου. Μπροστά στα μάτια του αναγνώστη αποκαλύπτονται τα βαθύτερα σημάδια ενός βιασμού. Τα σημάδια της ψυχής που όσος καιρός και να περάσει δεν θα επουλωθούν ποτέ. Φανερώνονται όλα απροκάλυπτα μαζί με κάποιες από τις επιπτώσεις τους.  Κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, βουλιμία είναι κάποια από τα γεννήματα αυτής της ανίερης συνουσίας που οδηγούν στο ξεγύμνωμα μίας άλλης σκληρής αλήθειας. Του ρατσισμού που βιώνουν ακόμα και σήμερα οι υπέρβαροι άνθρωποι. Της έλλειψης ισάξιων ευκαιριών με βάση την εξωτερική εμφάνιση αντί των προσόντων και του μυαλού.
    Η πρωταγωνίστρια καταρρακώνεται, χάνεται στα σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού της με  μόνη της συντροφιά τις αγαπημένες της ηρωίδες. Ηλέκτρα, Αγαύη, Μήδεια, Αντιγόνη, Ανδρομάχη. Βιώνει μαζί τους την δική της σύγχρονη τραγωδία και όπως αυτές στο τέλος λυτρώνεται μέσα από την αναμενόμενη – σύμφωνα με τι τρίπτυχο της αρχαίας τραγωδίας – κάθαρση.



Η Ευαγγελία Σαμιωτάκη  η οποία προλογίζει το συγκεκριμένο έργο γράφει χαρακτηριστικά:

   «Το να μπορείς να γράψεις αυτό που για δευτερόλεπτα περνάει από το μυαλό σου σε ένα φύλο χαρτί είναι πιο δύσκολο και από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Ένας Συγγραφέας είναι όπως ο καρδιοχειρουργός. Λεπτές επεμβάσεις και πολλές ώρες με ένα νυστέρι στο χέρι. Πολλές ώρες με έναν συγγραφέα με μόνη του παρέα την πένα του και το χαρτί. Ο δρόμος δύσβατος στου μυαλού τα μονοπάτια. Άλλος πάει γρήγορα, άλλος την διαδρομή απολαμβάνει και άλλος φτάνει στον προορισμό του με ωτοστόπ. Ο κάθε συγγραφέας ακολουθεί τον δικό του δρόμο για να φτάσει στον προορισμό του, την επιτυχία.
     Γρήγορος, ευρηματικός, σύγχρονος, ουσιαστικός, αντικειμενικός και ονειρεμένος είναι ο τρόπος γραφής που στο δικό μου μυαλό τις βόλτες κάνει. Η Τζένη Κοσμίδου είναι ο καπετάνιος των ονείρων μου και οδηγεί το δικό της συγγραφικό άρμα με τέχνη και έρωτα περιβάλλοντας μας με το μέλι των αισθήσεων και των ονείρων. Η γραφή της είναι σαν ένα μωρό που μαζί σου μεγαλώνει και μαζί του μεγαλώνεις και εσύ. Είναι η γραφή για όλες τις ηλικίες και κυρίως για όσους το πριν δεν κατάλαβαν. Είναι χαρά και τιμή μου τέτοιο νέο αίμα να στηρίζω. Είναι το ρέζους αρνητικό των γνώσεων μας στις φλέβες.  Τζένη μην σταματήσεις τέτοια έργα συχνά να μας προσφέρεις. Οι κενές σελίδες εσένα φωνάζουν με μία και μόνο φράση «Γράψε. Γράψε πάνω μας!»
   Το θέμα αυτού του βιβλίου είναι αληθινά ιδιαίτερο και λίγοι άνθρωποι θα είχαν το θάρρος να το θίξουν. Χειροκροτώ την προσπάθεια αυτή και ελπίζω για πολλά χρόνια ακόμα να παρουσιάζουμε τέτοιες ιδιαίτερες δουλειές.»

Ελένη κόρη, μάνα, αδελφή, σύζυγε, φίλη όλων μας!

      Η Ελένη, έφυγε από αυτό το κόσμο σε μια τρυφερή ηλικία στην οποία κανονικά θα έπρεπε να ξεκινά να κάνει όνειρα για τη ζωή της....